นิทานลูกหมูสามตัว
เรื่องราวเริ่มต้นด้วยตัวละครหลักทั้งสามถูกแม่ส่งออกไปเผชิญโลกกว้างเพื่อ "แสวงหาโชคลาภ" ลูกหมูตัวแรกสร้างบ้านด้วยฟาง แต่หมาป่าเป่าบ้านพังและกินมันเข้าไป ลูกหมูตัวที่สองสร้างบ้านด้วยกิ่งไม้ ซึ่งหมาป่าก็เป่าพังอีก และลูกหมูตัวที่สองก็ถูกหมาป่ากินเข้าไปเช่นกัน การสนทนาระหว่างหมาป่ากับลูกหมูแต่ละครั้งเต็มไปด้วยสำนวนที่ติดหู เช่น:

"ลูกหมูน้อย ลูกหมูน้อย ให้ฉันเข้าไปหน่อย"

"ไม่ ไม่ ด้วยขนคางของฉัน"

"งั้นฉันจะเป่าลมแรงๆ แล้วเป่าบ้านแกให้พัง"

ลูกหมูตัวที่สามสร้างบ้านด้วยอิฐ หมาป่าเป่าบ้านไม่พัง มันจึงพยายามหลอกล่อลูกหมูให้ออกจากบ้านโดยขอพบกันที่สถานที่ต่างๆ แต่ก็ถูกลูกหมูหลอกได้ทุกครั้ง ในที่สุด หมาป่าก็ตัดสินใจลงมาจากปล่องไฟ หมูจึงจับหมาป่าใส่หม้อน้ำเดือด ปิดฝา แล้วนำไปต้มและกิน ในบางฉบับ ลูกหมูตัวแรกและตัวที่สองไม่ได้ถูกหมาป่ากินหลังจากที่มันทำลายบ้านของพวกมัน แต่กลับวิ่งไปบ้านของพี่ชาย และหลังจากที่หมาป่าลงปล่องไฟไปแล้ว มันอาจจะตายเหมือนในฉบับดั้งเดิม หรือวิ่งหนีไปและไม่กลับมากินลูกหมูทั้งสามตัวอีกเลย ซึ่งไม่ว่าในกรณีใด พวกมันก็รอดชีวิตทั้งหมด